Maniek gustownie odtworzył drzwi szklane tegoż kultowego już sklepu i nabył i to co uważał za słuszne. Jak już wspomniałem naszym miejscem docelowym była stanica. To właśnie tam rozprawialiśmy na tematy muzyczne i filozoficzne. Obaj udzielają się każdy w swoim projekcie. Jeden gra stoner rock, drugi…..no właśnie nie za bardzo wiem….chyba emocore. Nie mam pojęcia. Umówiliśmy się na jakieś ognisko w Gorzyniu w niedługim czasie. Jak tylko zrobi się cieplej w sumie…może w kwietniu. W taki sposób rozprawialiśmy jeszcze długi, długi czas. Wróciłem do domciu późnym wieczorem.

Poszliśmy wpierw do żabki. Drzwi szklane z tym żabim logo wywołał uśmiech na moim obliczu. Dużo nie zamierzałem pić. W końcu jestem na antybiotykach. Po zakupie 2 komandosów poszliśmy na upragnione góry pomońskie. Ah…jak ja dawno nie byłem w tym miejscu. Przebywając wśród natury, mając przed sobą ten wspaniały widok czułem się jak w ubiegłe wakacje – cudownie wprost. Zaczęliśmy oddawać się mocy komandosa. Zauważyłem, że Maciek T. się obciął. Zwierzył się, że pojawił się u fryzjera, ale to co ma na głowie to pomyłka niewybaczalna. Chciał tylko, żeby podcięto mu końcówki. Dla kogoś podcięcie końcówek oznaczało pozbycie kogoś ¾ włosów. Żeby chociaż profesjonalnie przeprowadzono same postrzyżyny. Ja natomiast zauważyłem, że miał na głowie prawdziwe schody. Właśnie dlatego jestem uprzedzony do jakichkolwiek zakładów fryzjerskich. Wolę się zapuścić i tyle. Siedzieliśmy na tych górach całe południe. Do domu zaczęliśmy wracać około godziny 13.00. Po powrocie do domu zacząłem zajmować się przygotowywaniem się na ten cały sprawdzian, którego sobie darowałem.

Zacząłem przeglądać notatki. Szczęśliwie nie było żadnej informacji o jakimkolwiek zbliżającym się na dniach sprawdzianie czy kartkówce. Chwała. Nie mam pojęcia w jaki sposób miałby wykuwać multum informacji w tak krótkim czasie i z tak ciężką głową. Zajmowałem się jedynie odrabianiem tego co zostało zadane w piątek. W pewnym momencie długopis mi się wypisał. A to pech. Tak się niefortunnie składało, że nie miałem innego w domu. Daleko nie miałem. Ubrałem się i kwadrans później nie było już mnie w domu. Otworzyłem drzwi szklane i wtargnąłem do kolportera. Zakupiłem parę sztuk długopisów , po czym wróciłem z powrotem do domu. Wychodząc z domu bardziej odczułem swój zdrowotny stan. Obowiązki zostały spełnione jeszcze przez kolacją. Wziąwszy antybiotyki ułożyłem się na boczek, by usnąć. Poniekąd miałem sprawę ułatwioną, ponieważ mój  pokój został opuszczony przez brata i siostrę. Oboje przesiadywali w sąsiednim oglądając coś w telewizji. Zyskując odpowiednie warunki do odpoczynku usnąłem.

Bajer. Zacząłem skwapliwie przeglądać najbardziej popularne tematy. Użytkownicy tego portalu nie należą do ludzi nieelokwentnych….sam miałbym wątpliwości czy zabierać głos, by tylko się nie zbłaźnić. Moją uwagę przykuł temat apostazji….wywody przytaczane za i przeciw były całkiem sensowne. Recenzje płyt były zaś bardziej niż dobre. Aż chciało się czytać. Na sam koniec przeglądałem profile różnych ludzi. Zdjęcia w przeważającej większości są co najmniej przyciągające. Tym to bym uwierzył, gdyby powiedzieli mi, że pociąga ich fotografia.  Częstym motywem bywają cmentarze. Nie ma jednak żadnej reguły. Widziałem na przykład profil kolesia z Corpse paintem na twarzy stojącego z plastikowym mieczykiem. Znajdował się w jakimś centrum handlowym ! Za nim można było zauważyć drzwi szklane, liczne wystawy i przechodzących wokół ludzi. Winszować odwagi. Nie mam pojęcia czy ja bym się tak zbłaźnił ;> Ludzie musieli na niego reagować jak na ułomnego. W dalszym ciągu przebywałem na dark planet. Wrzuciłem ten serwis do zakładek. Tymczasowo będę śledził poczynania forumowiczów, ale może w przyszłości się zarejestruje.

Ściągnąłem zapisy tabulatorowe i usiłowałem coś z nich pojąć. Po opanowaniu teorii wziąłem się za proste ćwiczenia. Kto by pomyślał, że tyle radości przyniesie mi płynne zagranie „ Wlazł kotek” czy „Panie Janie”. Od czegoś trzeba zacząć. Nie o to mi głównie chodziło, ale przynajmniej orientuje się w korzystaniu z tabów. W następnej kolejności zajmę się nauką utworu „ Nothing Else Matters” . Udałem się później w kierunku apteki zakupić jakieś leki na przeziębienia, gdyż niestety coś zaczęło mnie łapać. Uroki okresu zimowego.  Drzwi szklane ukazywały wnętrze hermetycznej i sterylnej wręcz apteki. Zapytałem o polopirynę i febrisan. Mam nadzieje, że uda mi się pozbyć wkrótce kataru, który zaczął mnie dzisiaj męczyć. Po powrocie do domu zażyłem leki i położyłęm się do łóżka. Odpaliłem z mp3 z Agathodoimon. Słuchając usnąłem.

Nie było pod ręką żadnej kawy, więc wybór padł na napój energetyczny. Udałem się na przerwie do sklepu oddalonego po drugiej stronie ulicy. Drzwi szklane zostały otwarte przez paru ziomków ze szkoły. Ten sklep tak nawiasem mówiąc posiada stałych klientów w postaci uczniów ze szkoły. Towar jest tańszy niż w szkolnym sklepiku, więc nie ma co się tak ogólnie dziwić. Ledwo zdążyłem na zajęcia. Po lekcji wziąłem parę głębszych łyków tigera mając nadzieje na jakieś ożywienie. Chociaż minimalne. W jakimś tam stopniu mnie to pobudziło. Bez rewelacji, ale jednak. Po lekcjach szedłem w kierunku domu w towarzystwie miłych koleżanek z klasy . Tak de facto, jedna z nich jest moją sąsiadką o czym dowiedziałem się dzisiaj. Ogólnie po powrocie do domu nie było bata, musiałem się przespać. Zyskać trochę sił witalnych, bo póki co byłem nie do życia.

Zmiana środowiska, utrata większego kontaktu z bliskimi znajomymi i zaczynanie czegoś od nowa nie uśmiechałoby mi się w ogóle. Mieszkanie jest już doprowadzone do normalnego stanu mając na myśli brak uderzających po oczach kartonów, które przysłużyły się do zapakowania rzeczy. Byłem niedawno w Lechu nad starą biedronką. Chciałem zrobić drobne zakupy. Po przekroczeniu drzwi szklanych, które stanowią portal do świata zakupów wszedłem po schodach na górę, by rozejrzeć się za jakąś lampką nocną. Lubię wieczorami siedzieć przy książce albo przy swoim dzienniku, którego skwapliwie prowadzę. Nie chcę budzić rodzeństwa niepotrzebnie włączając górne światło,zaś światło padające tylko w określoną stronę może rozwiązać ten problem. Sklep ten był jeszcze w ubiegłym dziesięcioleciu bardziej sensownym punktem handlowym. Dzisiaj produkty tam sprzedawane raczej nie zaskakują swoją jakością. Nie będę jednak oceniał sklepu. Lampkę i żarówkę zakupiłem, dzięki czemu będę mógł zająć się pożyczoną od znajomej książką Anny Rice.